• shirt front
  • shirtpart2
     
  • broek2016

Historiek

Written by Super User. Posted in Over de club

25 jaar WTC De Schapekoppen.... een terugblik:

 

Nieuwkerken, 25 januari 2002

De positie die sport inneemt in onze maatschappij wordt sinds de jaren zeventig steeds belangrijker. Zowel de bekommernis om de gezondheid als de nood aan ontspanning zijn motieven die de toenemende sportbeoefening verklaren. In navolging van de in onze streken zeer populaire wielersport ontstaan in die periode overal ten lande verenigingen van wielertoeristen. Ook in Nieuwkerken (dat toen net gefusioneerd was met Sint-Niklaas) staken in 1976 een aantal geïnteresseerden de koppen bij elkaar. Initiatiefnemer van het eerste uur was Robert De Wolf, die reeds eerder door de wielermicrobe was gebeten. De naam "Schapekoppen" werd gesuggereerd door Wilfried Baert. Het jaarverslag van 1977 maakt melding van 35 actieve en 12 steunende leden. Het inschrijvingsgeld bedroeg in dat eerste jaar 300 frank. Het bestuur van de jonge vereniging bestond uit Etienne Buytaert (voorzitter) Paul De Witte (ondervoorzitter) Hilair De Wolf (secretaris) Werner Janssens (penningmeester) Jozef Stevens en Robert De Wolf (leden). Etienne Buytaert, zaakvoerder van de fiatgarage was tevens sponsor van de club. Het is in deze terugblik op zijn plaats, even stil te staan bij de belangeloze inzet van de vele (bestuurs)leden. In het jaar 2000, naar aanleiding van het internationale jaar van de vrijwilliger, wezen tal van instanties op het belang van het vrijwilligerswerk, ook en vooral in de sportverenigingen. De hele werking is in handen van vrijwilligers en dankzij de inzet van hen blijft het voortbestaan van onze vereniging gegarandeerd. De laatste tien jaar is het aantrekken van nieuwe (jonge) fietsers niet steeds gemakkelijk gebleken. Andere vormen van vrijetijdsbesteding en nieuwe trendy en niet in clubverband beoefende sporten zoals squash, surfen, muurklimmen....zorgden de afgelopen jaren zeker voor concurrentie. Toch kunnen we stellen dat onze club, met 54 aangesloten fietsende leden (50 heren en 4 dames) in het voorbije seizoen 2001, bloeit als nooit te voren.

In totaal werden in dat eerste clubjaar 1977, op woensdagen, zaterdagen en zondagen 62 ritten verreden. Hoewel men meestal in het Waasland bleef, maakte men ook enige verplaatsingen met de wagen. Op 15 september 1977 wordt de eerste drie uur van de "Schapekoppen" georganiseerd met als hoofdprijs, een levend schaap dat verloot werd onder de deelnemende clubs. Een traditie die, in een iets gewijzigde vorm (vrij vertrek van de deelnemers), nog steeds wordt verdergezet.

Een andere belangrijke primeur van dat eerste jaar, was het mosselfestijn (toen nog gezellig samenzijn geheten) met de huldiging van de eerste kampioen Patrick De Witte in de zaal 't En Zal. Deze jaarlijkse afsluiter is sindsdien een terugblik op het voorbije seizoen, en het moment waarop de vriendschapsbanden worden aangehaald en toekomstplannen gesmeed.

In de Stedelijke Sint-Niklase sportraad waren toen naast de pas opgerichte "Schapekoppen" ook wielertoeristenclubs als de Belseelse Trappers, de Sterkrakken en WTC Kontakt vertegenwoordigd. Kontakten met andere Wase clubs kwamen tot stand in het Vrije Wielertoeristen Verbond Waasland. De Schapenkoppen nemen jaarlijks deel aan de 3 uren organisaties (rally's) van de aangesloten clubs en de Omloop van het Waasland in augustus. In de beginjaren werd ook meegewerkt aan de 6 - uren fietshappening, een organisatie van de sportwerkgroep Nieuwkerken.

In 1978 zorgden de - intussen tot "klassiekers" uitgegroeide - ritten naar de Muur van Geraardsbergen en Scherpenheuvel voor nieuwe sportieve uitdagingen. De jonge vereniging investeerde in reservewielen en gereedschap, om het fietscomfort van de leden te waarborgen. Later zouden daar voor verdere uitstappen ook een open én gesloten aanhangwagen voor het vervoer van fietsen, bijkomen. Om de technische evolutie van de laatste jaren bij te benen investeerde de club recent, in achterwielen met 8 of 9 kroontjes.

In het jaarverslag 1979 lezen we "er werd besloten geen lijst meer rond te geven met de maandelijkse uitstappen dit om de hardrijders in de groep te houden"

Het tempo zorgde soms voor discussies. Voor de enen ging het te snel, voor anderen te traag. Men probeerde het - zonder succes - één seizoen met een systeem van A en B ritten. Met het huidig tempo van 28 à 29 km/u kunnen de leden zich middels een recente enquête verzoenen. De snelheidsduivels kunnen zich op woensdagavond uitleven tijdens de laatste van 4 plaatselijke ronden. Om de sportieveren onder ons tegemoet te komen zijn er de laatste jaren in de polderroutes "vrije stukken" ingelast. Toch blijft de kenspreuk van de club, toepasselijk : "Samen uit, samen thuis".

1979 bracht de verbroedering met wielerclub VSV Nieuwkerke (nabij Ieper), met een rondrit in het Westvlaamse Heuvelland. Dat eerste contact werd de volgende jaren bestendigd met wederzijdse bezoeken, fietstochten (Nieuwkerke - Nieuwkerken !) en weekends. In 1980 ontving men de verbroederende wielerclub plechtig op het Nieuwkerkse gemeentehuis. De "Schapenkoppen" brachten weekends door in Nieuwkerke en Kemmel en bezochten de Ieperse kattenstoet. Voor de Westvlaamse bezoekers werden uitstappen gepland naar Hulst en Doel. Een Westvlaamse delegatie nam deel aan onze 3 - uren en van 1984 tot 1991 namen de "Schapenkoppen" deel aan de 12 uren van VSV Nieuwkerke. De teloorgang van VSV Nieuwkerke maakten een einde aan de samenwerking. Uit de periode 1986 - 89 stamt de verbroedering met het Limburgse WTC Kolderbos.

Naast al dat sportieve geweld mogen in dit overzicht de familie-uitstappen, zoals naar Bruhl - Fantasialand en het Sinterklaasfeest voor de allerkleinsten (1979 - 1990) niet ontbreken. Ook tijdens de wintermaanden werden voor de leden en hun familie activiteiten op touw gezet, wandelingen en toeristische uitstappen (Kasteel van Bornem, Mechelen...) De laatste drie jaar is daar het spinnen (indoor-fietsen) in Aerythmic atelier op woensdagavond, bijgekomen. Hugo Mees, Erik De Bruyne en Luc Heirbaut gingen, daar in de winter van 1999 voor het eerst aan de conditie werken. Een paar jaar later zijn we reeds met een groep van 36 geïnteresseerden : schapekoppen, familieleden en kennissen, die wekelijks of tweewekelijks gaan sporten.

De belangrijkste gebeurtenis van 1980 is ongetwijfeld de fietstocht naar Lourdes. Op 10 juli verlieten, 11 fietsers Nieuwkerken om op 15 juli na een tocht van 1248 km (een gemiddelde van 208 km per dag) Lourdes te bereiken. De groep overnachtte in hotels. Negen begeleid(st)ers zorgden met 3 volgwagens voor bevoorrading, technische bijstand en de bagage. Door regen en wind hadden de fietsers het de eerste dagen hard te verduren maar dat kon de goede stemming toch niet bederven. Na de aankomst te Lourdes schrokken 7 moedige fietsers niet terug voor een beklimming van de Tourmalet.

In het jaar 1981 worden reeds plannen gesmeed voor een volgende grote tocht met als einddoel Rome ter gelegenheid van het 5-jarig bestaan van de club. Er meldden zich niet minder dan 18 belangstellenden en om de reis te bekostigen werd er een spaarpot aangelegd. Om niets aan het toeval over te laten werden er in de aanloop van de tocht naar de Pauselijke Stad, enkele zwaardere uitstappen gepland.

Uiteindelijk namen 13 fietsers op 3 juli 1982 de start voor de 1800 km lange tocht Nieuwkerken - Rome. Het traject liep vooral langs secundaire wegen. Langs Sedan werd Frankrijk binnengereden om verder over Bar, Clermont en Argonne, Neufchateau, Vesoul en Pontarlier Zwitersland te bereiken. In Zwitserland dienden beklimmingen (passen) als de St. Croix en de St - Bernard overwonnen te worden. In Italië werden o.a. Aosta, Lucca (zusterstad van Sint-Niklaas), Pisa en Siena aangedaan om uiteindelijk op het Sint-Pietersplein aan te komen op woensdag 14 juli, om daar de volgers en familieleden aan te treffen die een dag eerder met de nachttrein waren afgereisd.

Dit sportief en organisatorisch hoogtepunt kreeg pas eerst navolging in 1990 toen 7 fietsers en 3 begeleidsters naar Colmar, zusterstad van Sint-Niklaas in de Franse Elzas, reden. Van 14 tot 22 juli werden zowel heen- als terugreis fietsend afgelegd (in totaal 1331 km met ondermeer de beklimming van de Ballon d'Alsace)

In juni 1997 ondernamen Werner Janssens, Ernest Van Huffel er Raf Fouquaert een fietstocht naar Santiago de Compostela in Spanje. Zwaarbepakt, met tent en alle bagage achterop de fietsen, werden op 20 dagen een afstand afgelegd van nagenoeg 2500 km, dwars door Frankrijk, over de Pyreneeën, door het Spaanse binnenland van Aragon, Navarra en Castilië, naar het noordwestelijk gelegen Galicië.

In 1982 werd de eerste Barbecueavond van de "Schapekoppen" georganiseerd. Dit is elke augustusmaand een moment om naar uit te kijken. Trouwens ook de deelnemers aan de Reinaertfietstocht (een organisatie van de toeristische dienst met medewerking van de "Schapekoppen") en de 3-uren van onze club weten onze barbecue te waarderen.

De Vlaamse Ardennen route en Genk - Voeren - Genk (over een gedeeltelijk heuvelachtig parcours) waren de nieuwe sportieve uitdagingen van 1983. Het bestuur van de club zocht geregeld andere wegen op : De rit van of naar de zee (1984 - ) ; de 260 km tellende rit Monschau - Sint-Niklaas georganiseerd door het verbond Waasland (1987 - 1993) ; dagrit in de Ardennen (1988) en sinds 1992 Zottegem - Roubaix - Zottegem. De laatste 2 jaren stond de Ardense Pijl (Sean Kelly) op het programma.

Ook het materiaal, de uitrusting en volgers ondergingen in die 25 jaar wijzigingen.

Na de Fiatperiode van garage Buytaert met voornaamste volger Jenny, wie kent die nog??

Dan kwam Alice en die volgde ongeveer 5 jaar met eigen auto, of beter, die van de Jef.

En sinds 1990 stelt Koerierbedrijf Van de Velde in de weekends een volgwagen ter beschikking van de club.

Sindsdien rijdt Albert Tilleman elk weekend achter ons aan. Tevens zorgt hij indien nodig voor technische ondersteuning. We kunnen enkel zeggen : Dank U "Bert" !

In 1986 werden de blauwe Fiattruitjes gewisseld voor het oranje outfit van de nieuwe sponsor, het Gemeentekrediet. Daarna kwam groenblauwe Decca uitrusting met het Schapekoppenlogo. Wollen vesten en Noorse sokken werden vervangen door thermovesten en overtrekken. De fietsen werden uitgerust met cyclocomputers, schakelsystemen aan het stuur en klikpedalen. Dankzij de triple-combinatie worden het mogelijk aantal versnellingen fors uitgebreid en is straks geen berg te hoog of te steil. Zelfs de nieuwe snufjes als verhoogde velgen, triatlonstuur en hartslagmeters deden de afgelopen jaren hun intrede en tijdens de wintermaanden is er het mountainbiken. Met het oog op de veiligheid opteren gelukkig steeds meer fietsende leden voor het dragen van een valhelm. Het verkeer is er de laatste jaren immers steeds drukker op geworden en tal van autobestuurders hebben weinig geduld voor een groep wielertoeristen, zelfs op zondagvoormiddagen.

Op 9 en 11 juni 1984 ging het eerste Ardennenweekend van de club door in de gemeente Oteppe. Latere bestemmingen waren o.a. Spa, Felenne, Sankt-Vith, Stavelot. De Ardennen vormen met de prachtige natuur, het heuvelachtig parcours en de culinaire geneugten een ideale bestemming voor het augustusweekend van onze fietsclub. In de maand mei is er traditioneel het pinksterweekend met als bestemmingen Tongerloo, Brugge en de laatste jaren Westende, Wirtzfeld en de bosberg in Houthalen-Helchteren.

Tot hier in een notendop de korte geschiedenis van de club. Diegenen die reeds vijfentwintig jaar actief lid zijn van de Schapekoppen : Alfons De Wolf, Hilair De Wolf, Robert De Wolf, Werner Janssens, Antoine Meyntjens en Georges Vermeulen zullen ongetwijfeld verzuchten dat de tijd enorm snel gaat.

De fietstochten, weekends, uitstappen zorgden in elk geval voor heel wat mooie herinneringen en anekdotes, die tussen pot en pint regelmatig worden heropgefrist. Het bestuur wil zijn best doen om de leden en hun families in de toekomst, naast de gezonde sportinspanningen ook ontspanning te bieden in een vriendschappelijke sfeer. Tot slot nog een algemene vaststelling. In de media wordt vaak gezegd dat een bloeiend verenigingsleven een dam opwerpt tegen de voortschrijdende individualisering en maatschappelijke verzuring.

Welnu, het enige dat in onze club af en toe verzuurt, na een stevige oefentrip, zijn de spieren.

Op naar de dertig.!!!!!!!!

Kampioenen WTC de SCHAPENKOPPEN

1977 Patrick De Witte

1978 Roger Smet

1979 August Stevens

1980 August Stevens

1981 François Berkmoes, Willy Flies, August Stevens, Albert Tilleman

1982 Albert Tilleman

1983 Albert Tilleman

1984 Patric Vermeulen

1985 August Stevens

1986 Alfons Heirbaut

1987 Alfons De Wolf

1988 Luc Heirbaut

1989 August Stevens

1990 August Stevens

1991 August Stevens

1992 Alfons Heirbaut

1993 August Stevens

1994 Dirk Janssens

1995 Alfons Heirbaut

1996 Roger De Witte

1997 Alfons Heirbaut, Hugo Mees

1998 Hugo Mees

1999 Hugo Mees

2000 Hugo Mees, Georges Vermeulen

2001 Hugo Mees, Georges Vermeulen

2002 Hugo Mees

2003 Hugo Mees

2004 Hugo Mees

2005 Hugo Mees

2006 Hugo Mees

2007 Hugo Mees

2008 Hugo Mees

2009 Hugo Mees
 
2010 Jos Vermeulen

2011 Walter Ruymbeke

2012 Georges Vermeulen

2013 Georges Vermeulen

2014 Rony Cuyken

Voorzitters

1977 - 1985 Etienne Buytaert

(later erevoorzitter)

1980 - 1982 Robert De Wolf

1983 - 1985 Paul De Witte

1986 - 1991 Willy Brone

1992 - 2011 Hilair De Wolf

2012 - 2013 Peter Verberckmoes

2014 – Werner Janssens

webdesign by C-IT.be - © WTC De Schapekoppen